fimmtudagur, mars 26, 2009

X- "Vilmundur Gylfason"

Líkt og Þráinn Berthelsson  hef ég gert upp hug minn og ætla að exa við planið hans Vilmundar Gylfasonar  .

X-O

Borgarahreyfingin er flokkur sem hefur það markmið eitt að uppræta spillingu með því að setja pólitíkinni skynsamlegar reglur og skorður. Þegar það er komið ætlar hann að trítla út úr þinghúsinu. Öll önnur ex eru kjaftæði eins og leikar standa í dag.

Með þessari yfirlýsingu vonast ég líka til að uppræta slúðursagnir þess efnis að ég sé gift ónafngreindum sjálfstæðisnagla og sé málpípa hans.

Það sem fólki dettur í hug!

mánudagur, mars 23, 2009

Svartsýni eykur á kreppuna

Já! Auðvitað er ég ekki ein um þessa útreikninga. Vinkona mín sendi mér hérna grein af BBC um þetta leiðinda þunglyndisvæl og þar mælir höfundurinn sem frá mínu hjarta.

Sir David Tang, öntröpönör.

Fyrirsögn greinarinnar, Optimism is the cure for the downturn, er einmitt það sem ég hef verið að reyna að segja undanfarnar vikur.

Það virðist bara ekki mikið um sperrt eyru. Landinn er nefinlega kominn í þetta svíng sem hann fer svo oft í. Þú veist... þegar einhver sjúkdómur kemst í umræðuna og skyndilega eru ALLIR með hann.

Nú er það kreppuþunglyndið. Og vinir mínir í viðskiptum virðast margir hafa smitast og misst tötsið líka. Sjá bara svartnættið en gleyma þessu sem hann Sir David Tang mælir svo skynsamlega:

Before now, there were far too many people out there trying to profit from the shuffling of papers and commodities and derivatives and options and hedging: really sophisticated instruments - but all too clever by half.
It just goes to show that having all these smart theories and ingenious ideas is no substitute for a solid business sense based on the fundamentals of supply and demand, with particular reference to the efficiency of the workforce; all those basic components that people such as Warren Buffett emphasise and are often ridiculed for.
Let this depressing climate also be a reminder that if you grow big, you can collapse big. The higher you climb the harder you fall.

Hann segir líka margt fleira skynsamlegt. Til dæmis þetta:
In particular, governments must immediately instigate infrastructure projects to increase employment, and they must force banks, particularly those that they have rescued, to lend to small businesses.
og þetta:


It is only with a sense of optimism, preferably accompanied by a sense of energy and laughter, that we will be able to pick ourselves up from a broken Humpty Dumpty.


... og lestu svo bara þennan pistil, breyttu viðhorfum þínum og hættu að grenja. Hann er hér í heild sinni. Ekki langur.

Sexy time?

Mikið hrikalega er ég orðin þreytt á að hlusta á fólk stynja, dæsa og tala um "ástandið í þjóðfélaginu".
Eins og það sé einhver samantekt í gangi um að koma okkur öllum í Kaurismäki gírinn?

"Verum sjúklega alvarleg, brosum ekki og tölum fram og aftur um ástandið í þjóðfélaginu -jafnvel þó útvarpið spili stuðlag. Jafnvel þó framtíðin sé ekki að fara neitt... tölum um kreppu og "á hausinn" og samdrátt og niðurskurð og atvinnuleysi og forðumst alla bjartsýni, já forðumst allt stuð."

Höfum þetta bara svona: Tveir finnskir þunglyndissjúkingar með flösu og gyllinæð að hætta saman. Mmmmm... krassandi. Spennandi, æsandi, hvetjandi.

Nei.

Næsta manneskja sem lætur orðin "ástandið í þjóðfélaginu" út úr sér í minni áheyrn mun bitch-slöppuð verða. Þrisvar. Hratt.


Búin

Það er fátt skemmtilegra en að ljúka verki sem hefur verið lengi í vinnslu. Í dag sendi ég frá mér áttatíu blaðsíðna rit til Ísafoldarprentsmiðju. Mér finnst ég svona eitthvað hálf búin á því eftir þetta.

Svo gerist eitthvað nýtt.

Alltaf gaman að því.

Allt fyrir ástina

...fallegur, fallegt.

sunnudagur, mars 22, 2009

Sunnudagsbíltúr

Persónulega fréttabréfið

Sunnudagsbíltúrinn minn var hreinlega magnaður.

Við Ágú fórum í "tuskó" í Hveragerði, öðru nafni Álnavörubúðin. Þar er að finna hina og þessa gripi, sitt lítið af hverju frá þessari og síðustu öld. Mér skilst að það sé einhver lager með vörum síðan fyrir svona 30 árum síðan og enn er verið að selja af þessum lager, allskonar dót. T.d. mjög jólalegar spandex buxur, flókainniskó, neon grifflur, lakkskó og margt fleira mjög furðulegt og óklæðilegt. En líka sitthvað sniðugt.

Hér er mynd sem ég fann á netinu af stelpu í flík úr Álnavörubúðinni. Eins og sjá má er þetta af gömlum lager:



Eftir "tuskó" ókum við á Eyrarbakka og Stokkseyri. Sáum kyngimagnað brim á leiðinni. Ég tók það upp á vídeó og pósta kannski síðar hér á blogginu þegar ég er í stuði (af því brim er fréttnæmt). Merkilegt hvað öldur geta verið stórar.

Svona var brimið sem ég sá...


Þessa mynd tók ég samt ekki heldur hann Jón Baldur.

Fengum okkur svo humarsúpu hjá Fjöruborðinu og sáum sólstafi útum gluggann. Ég fékk mér of mikið af brauði. Hvað er fólk alltaf að gefa manni svona gott brauð á veitingastöðum? Veit það ekki að ég þembist upp af brauði og verð eins og frímúrari í vextinum? Fjandinn.

Svo ókum við sem leið lá í bæinn og þá kom slydda. Heljarinnar og heilmikil slydda sem var svo búin þegar við komum til baka.

En það er gaman að fara í sunnudagsbíltúr. Það finnst mér. Ójá.

Næst ætla ég að skrifa um tortryggnis hysteríu og paranoju. Slíkt er ekki gott fyrir sálina eins og Brim og Álnavörubúðin.

Lóan er komin

...og það eru blóm í garðinu mínum! Túlípanar held ég...eða eitthvað þannig.

Af þessu tilefni ætla ég því í sunnudagsbíltúr með vinkonu minni. Við ætlum að syngja ættjarðarlög á meðan af því útvarpið er bilað. Munum byrja á heimabæ hennar, Hveragerði, og fara svo þaðan suður með sjónum til baka.

Hvað varðar myndirnar af köppunum DO og LJ ætla ég að láta þetta fylgja með. Saga frá fyrstu hendi. Maðurinn sem tók myndirnar:


Þegar Seðlabankastjórinn og fyrrverandi forsætisráðherrann hitti útigangsmanninn í haustkuldanum í miðbænum.

Ég sá Dabba kóng hitta Lalla Jóns á horni laugavegs og Ingólfsstrætis 24. nóvember í haust. Lalli vatt sér að Dabba og fór að ræða málin við hann. Ég hafði fylgst með þeim spjalla í drykklanga stund þegar ég hljóp út og fékk leyfi þeirra til að taka af þeim mynd, sem þeim fannst sjálfsagt. Að lokinni myndatöku spurði ég Dabba hvort hann ætlaði að fara að segja af sér og hleypa hæfari mönnum að, en hann spurði hvaða menn það ættu að vera. Bönkunum væri stjórnað af slíkum mönnum og við sæjum hvar þeir væru staddir. Ég sagðist ekki vera að tala um viðskiptafræðinga heldur hagfræðinga og þjóðhagfræðinga. Dabbi sagði að Seðlabanki Bandaríkjanna væri með um 200 slíka í vinnu, og hvar væru Bandaríkjamenn staddir. Ég sagði að við gætum ekki líkt Íslandi við Bandaríkin, og því síður önnur lönd, við værum að sökkva eins og steinn samanborið við aðra. Dabbi brosti og sagði að það væri nú einmitt kosturinn, við sökkvum hratt en verðum jafn fljót að komast aftur upp á yfirborðið. Stóísk ró Dabba, vinalegt viðmótið og huggunarorðin urðu til þess að ég hef aðeins bjartari sýn á framtíð okkar. Ef Dabbi getur verið svona jákvæður og rólegur, hvað er ég þá að æsa mig. Ég gekk brosandi aftur inn á kaffihúsið og drakk kaffið mitt.
5 mínútum síðar kom Lalli Jóns arkandi inn á kaffihúsið með 5000 króna seðil í höndinni og sagði að ekki væri að undra að við værum að fara í hundana, Seðlabankastjóri Íslands þekkti ekki íslenska seðla í sundur. Hann hafði beðið Dabba um 500 kall en fengið 5000 kall. Lalla fanst þetta mjög fyndið.
Ég hef hitt nokkra íslenska þingmenn í gegn um tíðina, m.a. Árna Johnsen og Halldór Ásgrímsson þegar hann var forsætisráðherra og hefur álit mitt á þeim tveimur horfið eftir þau kynni, ekki að það hafi verið mikið fyrir. Þeir brugðust við eins og innikróaðir litlir frekir krakkar. En þegar ég laumaði þessari spurningu á Dabba, þá heilsaði hann mér með handabandi og lagði hönd um öxlina á mér og ræddi málin rólega og yfirvegað. Eftir að hafa rætt málin við mig hélt hann áfram sínu samtali við Lalla og endaði á að gefa honum 5000 krónur. Ég held að fáir í hans stöðu hefðu gert það sama, og alls ekki mennirnir sem voru með allt að 64 milljónir á mánuði þegar allt lék í lyndi og eru nú búnir að setja landa sína út á ísinn. 
Þessi saga er til marks um húmorinn í Lalla og um þann mann sem Dabbi hefur að geyma þrátt fyrir að vera einn umdeildasti maður á Íslandi þegar þetta gerist. Ég tek fram að engir fjölmiðlar höfðu aðgang að þessum fundi, heldur voru þetta bara einlæg samskipti þriggja manna, hver úr sinni áttinni.

Kveðja,
Siggi Palli

DO og Lalli Johns

Ég fékk þessar myndir af skáldunum tveimur í pósti áðan og þessi saga fylgdi með:

Þannig var að Davíð Oddson var á gangi í miðbænum og hitti þar á förnum vegi Lalla Johns og tóku þeir tal saman eins og þeir eru vanir.
Áður en þeir kveðjast þá spyr Lalli Davíð hvort hann geti séð af 5oo krónum svona upp á kunningsskapinn og segir Davíð það ekki málið, fer í vasa sinn, dregur upp 5000 kr og réttir Lalla. Lalli varð hugsi stutta stund og segir svo ;

Davíð minn, ekki skal mig undra þótt allt sé eins og það er í dag ef þú gerir ekki greinarmun á 500 kr og 5000 kr.
>

laugardagur, mars 21, 2009

Watchmen

Var að koma úr jómfrúarferð minni í lúxus-kvikmyndasal og er ljómandi ánægð með þá upplifun. Ótrúlega fínt að sitja í svona risastórum stól og halla sér aftur með poppið. Stóllinn var svo stór að ég hvarf nánast ofan í hann og það fannst mér gott.

Sá mynd sem heitir Watchmen . Hún er hreint frábær. Rosalega löng, sem er gott, af því hún var svo skemmtileg.
Það er gaman að horfa á vísindaskáldsögu og hlusta á lög eftir Bob Dylan og Jimi Hendrix glymja um salinn. Gaman að horfa á flotta ástarsenu og hlusta á Leonard Cohen syngja Halelujah.

Söguþráður myndarinnar var líka góður. Endalausar fínar heimspekilegar pælingar og flottir karakterar. Fín tvist. Endalaust fínar senur. Fallegar tökur. Fallegt fyrir augun. Kraftmikil mynd.

Við Roger Ebert mælum bæði með henni. Hann ætlar á hana aftur. Ég held ég geri það líka.

Sterkir fætur

Skrítið.

Svona er þetta mjög þegar ég er ein heima. Hélt ég væri ein um að ýmist leika mér eða glíma við þyngdaraflið.

(best í full screen)

fimmtudagur, mars 19, 2009

meri, gylta, belja, tæfa, tík

Finnst þér ekki athyglivert að orðin sem eru notuð yfir kvenkyns-húsdýr hljóma neikvætt og illa þegar þau eru notuð sem lýsingarorð á konur:

Meri, gylta, belja, tæfa, tík, hæna...

-það eina sæta sem mér dettur í hug er læða og það er pínu tvírætt.

Skrítið.

Bipolar tíð

Veðrið er mjög manískt þessa dagana. Það er alltaf svona í mars og apríl.

-Vei, vor!
-Oj, rok!
-Vei, vor!
-Oj, kalt!
-Hey, túnfífill! Vei, vor!

Langar bara að minna okkur öll á að þetta líður fljótlega hjá og þá er loksins komið vor.

þriðjudagur, mars 17, 2009

Dúlla

Mér finnst skrítið þegar kynsystur mínar detta í það að kalla mig "dúllu". Enn skrítnara finnst mér þegar þetta er marg-endurtekið í sama spjallinu. Já, dúlla. Ókei, dúlla...

Eiginlega finnst mér þetta hálf tilfinningaklámfengið og óþægilegt og fer að hugsa hvort viðmælandinn sé með óskýra sjálfsmynd.
Hjá karlmönnum held ég að orðin séu "kútur" eða "meistari"...
Mér finnst hinsvegar skemmtilegt að kalla kynsystur mínar bæði kút og meistara en ég myndi aldrei segja við karlmann: "Blessaður kútur, hvað segirðu!?" -gæti eins beitt geldingartöngum...
...og konur kalla ég aldrei dúllur.

laugardagur, mars 14, 2009

Prinsaleikur

Dóttir mín litla skilur ekki alveg hvers vegna stelpur fara í prinsessuleik -en strákar ekki í prinsaleik.

Ég sagði henni að stundum færu þeir í hann þegar þeir yrðu fullorðnir.

föstudagur, mars 13, 2009

Ingvi Hrafn talar úr geimnum

Ég er aldrei þessu vant að horfa á "Waynes World/Omega mínus Jesú" stöðina ÍNN.

Þarna blasir við mjög skríngilegur maður að nafni Ingvi Hrafn sem talar úr fiskabúri úti í geimi og þetta er vægast sagt mjög einkennilegt allt saman.

Það er eins og ET hafi tekið sér bólfestu í líkama þessa heittrúaða sjálfstæðismanns, troðið sér ofan í fiskabúr, lært íslensku og byrjað einhverskonar bipolar propaganda fjölmiðlastarfsemi frá Fiskislóð/Flórída.

Nú stija nokkrir menn með fiskabúrið á borði í myndveri og tala við fiskinn um hvernig þjóðarbúið er að brenna.

Og hann er æstur.

fimmtudagur, mars 12, 2009

Reðurúði og músagildra


Ég fékk þessa frábæru auglýsingu senda í pósti til mín áðan (smelltu á myndina til að sjá hana stærri).

Póstsalan Belís býður ýmsan varning.

Til dæmis "Huldustrokkinn" sem vinnur á sárum vöðvum og liðum og gagnast því fólki sem er með gigt sem og íþróttafólki.
Easy Off tabs grenningartöflur eru góðar fyrir fitubollur, eða eins og segir í auglýsingunni: "Trefjaextractið getur haldið fitunni niðri með því að sjúga hana í sig" og svo Ironman reðurspreyið á gaurinn sem neitar að standa sig: "ný og áhrifamikil reynsla fyrir þig og félaga þinn".

Núh. Svo eru það Shilouette grenningarbuxurnar. Tvær í pakka á 3.990...og síðast en ekki síst, músa og skordýrafæla sem er líka á alveg þrælgóðu "tveir fyrir einn" verði. Þetta kallar maður bisniss!

Svo get ég ekki kvartað yfir umbrotinu en útlitshönnuður þessarar auglýsingar á skilið klapp fyrir skemmtilegt myndaval og skarpan stíl.

miðvikudagur, mars 11, 2009

Í 67. sæti yfir dýrustu borgir

Jæja. Þá er Reykjavík, með allann sinn elegant kúltur og smartheit, komin í 67 sæti yfir dýrustu borgir heims. Í fyrra var hún í því sjöunda.

Reykjavík er núna næst ódýrasta borgin í Vestur Evrópu, stígur á hælana á Manchester.

Þetta hlýtur að þýða fækkun túrista?

Djók. Auðvitað ekki. Við fórum öll til Spánar af því pesóinn var svo ódýr en samt svo margt skemmtilegt hægt að gera þar. Ár eftir ár fékk maður póstkort:

Erum í 25 stiga hita. Bjórinn kostar fimmtíukall og vínflaska 150. Sigrún er sólbrennd á rassinum. Kveðja, Óli og Hanna.

Þetta var ekki vegna þess að Costa del Sol var í 7 sæti yfir dýrustu borgir heims. Nei, þvert á móti.

Nú hefur Ísland eitthvað annað að bjóða þyrstum ferðalöngum en bjór og sól. Hreint vatn, grænt gras og stór svört fjöll. Þetta fíla "útlendingar"... alveg eins og við sjálf.

Það verður spennandi að sjá hversu mikið ferðamannastraumurinn á eftir að aukast núna. Undanfarin ár hefur aukningin verið um 100% frá ári til árs.

"Icceeeeland!? I ALWAYS wanted to go to Iceland!"

þriðjudagur, mars 10, 2009

Where have all the good men gone?

Ég held mér hafi aldrei á ævinni leiðst pólitík jafn mikið og undanfarið. Skil ekki þessa heimskulegu baráttu á milli "hægri" og "vinstri". Við erum öll með tvær hendur og þurfum á báðum að halda. Það sem þetta "hægri" stendur fyrir er nauðsynlegt og það sama má segja um vinstri stemmninguna.

Til dæmis hef ég aldrei skilið hvers vegna ljósmæður fá ekki að reka sitt eigið fæðingarheimili. Þær langar allar til þess enda hafa þær allskonar þekkingu að bjóða sem þær mega ekki nota inni á ríkisstofuninni. Lítið um nýsköpun hjá ríkinu. Það er til fullt af konum sem væru til í að borga meira fyrir öðruvísi þjónustu ljósmæðra en þetta er bannað, sem og margt annað.

Við þurfum að passa upp á hvort annað og megum ekki hefta hvort annað. Svo er landið okkar svo lítið að það er út í hött að vera með þessi stríðandi öfl hérna. Þessa kjánalegu "flokka".

Vinkona mín sem vinnur fyrir General Electrics talaði um að þar starfa fleiri en þeir sem eru á íslenskum vinnumarkaði. GE hefur verið rekið með miklum hagnaði undanfarin ár. Allt samkvæmt ákveðnu reglukerfi sem svínvirkar. Af hverju er það ekki hægt á þessum litla klaka?

Þar sem við erum ekki risastór þjóð með fleiri milljónum íbúa heldur lítill ættbálkur á eyju í norðurhafi væri flott ef fólk áttaði sig á því að við eigum ekkert nema sameiginlega hagsmuni í því að þetta gangi vel.
Rifrildin og skítkastið sem viðgengst hér á leikvellinum, frá sandkassa til sandkassa, gerir ekkert annað en að tefja fyrir því að við getum sinnt þessum sameiginlegu hagsmunum.

Væri kannski bara best að skella þessu aftur á Þingvöll?

Við gætum þrammað þangað árlega til að ræða málin og tækjum svo ákvarðanir í kjölfarið um hvað væri best að gera. Það þarf ekkert að standa í þessu gelti og jarmi. Sumir gætu kannski stútað hver öðrum og greitt svo manngjöld fyrir skaðann en eftir fundinn væri þetta bara múv on og ekkert væl!

En svona er þetta víst. Þegar fleiri en þrír koma saman þá er farið í það að nöldra og tuða um hvort það eigi að vera gúrka eða spægipylsa á brauðinu, eins og á frístundaheimilinu sem ég vann á í Köben.
Af því allir, sama hversu vitlausir þeir eru, hafa rétt á skoðun, sama hversu heimskuleg hún er eða málið lítilfjörlegt. Og fólkið sem fer í stjórnmál stígur ekkert endilega alltaf í vitið. Sumir vilja bara völd fyrir litla egóið sitt meðan aðrir, örfáir, hugsa um stóru myndina, framtíðina, afkomendurna.

Ég sé því miður of lítið af þessum síðarnefndu og leiðist þessvegna alveg skelfilega að skoða fjölmiðla þessa dagana.

Segi bara eins og Bonnie Tyler: Where have all the good men gone? Koma so... syngja með! (secretum þetta)



Where have all the good men gone
And where are all the gods?
Where's the street-wise Hercules
To fight the rising odds?
Isn't there a white knight upon a fiery steed?
Late at night I toss and turn and dream
of what I need

I need a hero
I'm holding out for a hero 'til the end of the night
He's gotta be strong
And he's gotta be fast
And he's gotta be fresh from the fight
I need a hero
I'm holding out for a hero 'til the morning light
He's gotta be sure
And it's gotta be soon
And he's gotta be larger than life

Fiskbúðin við Vegamót

Jæja.

Þá er þessi gleiðgosalega fiskbúð sem potaði sér inn á Vegamót farinn og gamla skiltið komið aftur. Fiskbúðin Vegamót.

Tanaði fisksalinn er samt farinn eitthvað upp í Breiðholt og strákurinn sem var í Fiskisögu stendur enn á bak við borðið með svarta fagmannshattinn.
Ég vona að konan sem kom með ástarpungana sína fái að selja þá þarna aftur. Ástarpungar eru svo góðir og vandfundnir. Fagmannshatturinn sagði allavega að nú væri aftur í boði að kaupa hálft rúgbrauð og kartöflur eftir vigt.

Þegar Fiskisaga var þarna var allt þetta góða og fína tekið af listanum. Hún fór frekar mikið í taugarnar á mér þessi Fiskisaga. Fyrst var strákur frá Suðureyri með fiskbúð í þessu húsi en svo kom "keðjan" á svæðið og ætlaði að gera eitthvað svaka hipp og kúl en var bara með verri mat, okur og gleiðgosalæti. Mér leiðast eitthvað svo þessar keðjur allar.

Skilst að sá sem keypti reksturinn núna sé að versla t.d. kartöflurnar beint af bóndanum. Það gleður mig mjög. Allt sem kemur beint af bóndanum er....

Ha? já-neinei...

Maður á að segja beint AF kúnni og beint FRÁ bóndanum.

Ég vil ekki sjá neitt sem kemur "beint af bóndanum".

Oj

Matarkarfan og fleira

Það er tvennt sem ég þarf að koma á framfæri.

Matarkarfan er sniðugt fyrirbæri. Þar getur þú fengið tilboð á matvöru send á netfangið þitt og sparað þannig einhverja aura. Það hafa margir gaman af því. Svo má alltaf lesa nýjustu fréttir af áttburamömmunni á þessari síðu.

Svo er það hitt að hinn rauðhærði Illugi Gunnarsson sem býður sig fram fyrir D-listann mun vera góður maður. Eða svo er mér sagt.

Þá er það sagt.